Produkcja zwierzęca

Odmiany miodu: nektarowy, rzepakowy NR, akacjowy NA, lipowy NL, gryczany NG, wrzosowy NW, wielokwiatowy NK, nektarowo-spadziowy NS, spadziowy ze spadzi liściastej SL, spadziowy ze spadzi iglastej SI. Miody spadziowe mają słabszy aromat, barwę od prawie białej do brunatno zielonkawej z szarym odcieniem, zawierają więcej dekstryn i soli mineralnych, mniej cukrów prostych. Zebrane surowce przetwarzane są przez pszczoły poczynając od wola za pomocą enzymów, wydzieliny jej gruczołów ślinowych oraz enzymów pochodzących z nektaru. Dojrzewanie miodu (rozpad cukrów złożonych na proste oraz odparowanie wody zachodzi w ciągu 4-5 dni w wodnistym miodzie). Według norm bierze się: zawartość wody nie więcej 20%, zawartość cukrów redukujących – nie mniej niż 67%, zawartość sacharozy nie więcej niż 11%, zawartość kwasowości, zawartość liczby diastazowej, zawartość 5-hydroksymetylofurfurolu, zawartość proliny, przewodność właściwa, zanieczyszczenia mechaniczne, metali ciężkich (arsen, ołów, miedzi, cynku, cyny).

Transport – dziczyznę przewozi się wagonami z urządzeniami chłodniczymi lub samochodami chłodniami. Podłogi i ściany obite blachą aluminiową blacha ze stali nierdzewnej lub pokryte masa plastyczną, dziki jelenie sarny i daniele należy przewozić w pozycji wiszącej albo leżącej na podłodze na kratach drewnianych. Składowanie tusz i tuszek: chłodzenie – łosie, jelenie, daniele, sarny, dziki, zające, kuropatwy, bażanty i kaczki przechowuje się w komorach chłodniczych na wisząco oddzielone od siebie tak aby ich mięso nie ulegało zaparzeniu. Temperatura nie wyższa niż 4 stopnie Celsjusza, wilgotność względna od 85%. Czas magazynowania określony jest odpowiednimi normami i zależy od temperatury powietrza w czasie polowania i trwa od 1doby do kilku. Mrożenie: do dłuższego magazynowania w temperaturze –35 stopni C, łosie, jelenie, sarny, dziki od 4-12 m-cy, bażanty, kuropatwy w pierzu 4-9m-cy. Stan sanitarny zwierzyny. Najczęstszą przyczyną konfiskat tusz były: zmiany wywołane przez liczne pasożyty.

Zwierzynę grubą trzeba w łowisku w jak najkrótszym czasie wypatroszyć, polega na usuwaniu narządów wewnętrznych, nie wypatroszenie powoduje zakażenie wewnętrzne tuszy, silny rozwój mikroorganizmów, następstwem jest rozwój procesów gnilnych, trzewienie wykonuje się wyłącznie ręcznie, tusze czyści się tylko przy pomocy suchych ścierek nie wolno polewać wodą ponieważ zmniejsza to jej trwałość, przy odstrzale zajęcy pierwszą czynnością jest usunięcie moczu z pęcherza w celu uniknięcia zmiany zapachu mięsa, zające wiesza się za tylne kończyny bez przycinania, upolowane kuropatwy, przepiórki, bażanty myśliwi noszą przytroszone za główki do pasa, w przypadku ptactwa też należy dbać o odpowiednie wychłodzenie. Wychłodzenie tuszy zwierzyny grubej w warunkach naturalnych musi trwać co najmniej 12h, wychłodzone tusz, które nie są przeznaczone na własny użytek, powinny znaleźć się w ciągu 3-4 dni w punkcie skupu, na łowisku odcina się trofea.

Pierze mają zastosowania do : materaców , jako nawóz, mączka paszowa. Gotowy towar magazynuje się w przewiewnych czystych magazynach w temperaturze 15 stopni C i wilgotności 65% zabezpiecza przed molami i często kontroluje. Produkcja piór na cele ozdobne i specjalne: surowcami na pióra ozdobne są pióra gęsie długie, krótkie i częściowo pióra miękkie wydzielone, wydzielone pióra kacze, indycze, kogucie i inne ptactwa. Zastosowanie piór: przemysłowe, galanteryjne, w kwiaciarstwie, zabawkarstwie, przy wyrobie sprzętu sportowego. Pierze wiejskie—pióra puchowe i podskubowe pozyskiwane ręcznie z gęsi lub kaczek żywych lub ubitych, nie pochodzące z rzeźni drobiu. Wymagania: pierze w skupie powinno być jednolite pod względem składu w całej partii dojrzałe o deklarowanej barwie i wilgotności do 15%, nie powinno zawierać piór obcych , piór główkowatych, dopuszcza się śladowe ilości piór szyjkowa tych , zanieczyszczeń obcych, śladów moli we wszystkich postaciach.

Przerób pierza pościelowego – odstawowym procesem jest w produkcji pierza pościelowego sortowanie podskubów i pierza. Sortowanie polega na oddzieleniu: piór skrzydłowych i ogonowych krótkich z podskubów gęsich i kaczych , piór skrzydłowych i ogonowych krótkich z pierza miękkiego drobiu grzebiącego, piór twardych krótkich z pierza dartego , piór niewyrośniętych, zanieczyszczeń naturalnych i obcych. Pióra przeznaczone na wyroby pościelowe nie powinny zawierać więcej niż 13% wody i w razie potrzeby należy je podsuszyć. Przesuszony surowiec poddaje się obróbce metodą suchą lub mokrą. Sucha metoda obróbki polega na: praniu pierza w pralniach cylindrycznych, odwirowaniu wody po praniu, suszeniu pierza przy pomocy pary wodnej z równoczesnym przeprowadzeniem dezynfekcji , chłodzenie pierza w przewiewnych pomieszczeniach, pakowanie przy pomocy przenośników pneumatycznych do worków. Przerób pierza jest skomplikowany i czasochłonny.

Pozyskiwanie pierza: pierze dla celów przemysłowych otrzymuje się z podskubu żywych ptaków po uboju. Przy podskubie wykorzystuje się zdolność do okresowej wymiany piór tzw. pierzenie się. Podskubu piór na żywym ptaku dokonuje się gdy pióra są już całkowicie dojrzałe. Całkowite upierzenie zdjęte opadem. Pojęcia dotyczące obrotu pierzem: pióra twarde- pióra skrzydeł i ogona. Pióra wyrośnięte- (dojrzałe) pióro z całkowicie rozwiniętą chorągiewką, z zaschniętą dudką i przezroczysta główką. Pióro niewyrośnięte- (niedojrzałe) niecałkowicie wykształcona chorągiewka, miękką przezroczysta dudka wypełniona surowica lub krwią. Pierze darte- chorągiewki odarte od sto siny. Pierze białe- najmniej 99% piór barwy białej. Polska gęś owsiana, najpierw podskub piór przez 7-10 tygodni, tuczy się owsem i przeznaczenia na ubój (17 tydzień). Pióra żywych gęsi są suche, a po uboju mokre które się suszy. Pierze wiejskie- suche, bo pochodzi z podskubu, skubie się na sucho, również po uboju.